CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS
**မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳဆိုပါ၏**

Tuesday, October 20, 2009

ေရေပၚကလနဲ႔ ကမၻာပ်က္မယ့္ေန႔



“ေရေပၚကလ နဲ႔ ကမၻာပ်က္မယ့္ေန႔”


အနာဂတ္ ဆင္ဖိုုနီကိုု
အျမင့္ဆံုုးအသံႏွဳန္းနဲ႔ နားေထာင္ေနရင္း
ျပတင္းတံခါးက လေရာင္ေၾကာင့္
ေကာင္းကင္ကိုု ေမာ့ၾကည့္လိုုက္ေတာ့
ျပည့္တင္း ၀င္းပေနတဲ႔ လမင္းဟာ
ပက္ပက္စက္စက္ သာေနတယ္။
ေၾသာ္...လျပည့္ည တညေပပဲ။ ။

အခန္းထဲကိုု မဖိတ္ေခၚပဲ
ေက်ာ္၀င္လာတဲ႔ လေရာင္က
ခံစားခ်က္ေပ်ာက္ေနတဲ႔ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲ
ရွတတ အေတြးတခ်ိဳ႕ လက္ေဆာင္ေပးသြားခဲ႔ေတာ့
အိပ္ယာထဲကထ
၀ရံတာဆီ ထြက္လာလိုက္မိတယ္။

ေရေပၚမွာသာေနတဲ႔ လမင္းက
ျငိမ္သက္ေနတဲ႔ေရျပင္မွာ ခန္႔ခန္႔ၾကီးလွေနေလေတာ့
ေခါင္းထဲကိုု
ေရေပၚကလ တိုုး၀င္လာတယ္၊
လီယိုုေတာ္စတြိဳင္း တိုုး၀င္လာတယ္၊
ရွယ္လီ တိုုး၀င္လာတယ္၊
လစ္ဘြန္းမွာတည တိုုး၀င္လာတယ္၊
(ျပီးေတာ့)
ျပန္မဆံုုနိုုင္ေတာ့တဲ့ ငယ္ျမိဳ႕ေလး တိုုး၀င္လာတယ္၊
တိုုး၀င္လာတယ္...
တိုုး၀င္လာတယ္။ ။

၀ီစကီညေတြတိုုင္း
စကား၀ိုုင္းထဲ အလည္လာတတ္တဲ႔
၂၀၁၂ ကမၻာပ်က္ကိန္းရဲ႕
ေခ်ာင္းဟန္႔သံတခ်က္
ဒီကေန႔ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာ ေတြ႔လိုုက္ရတယ္။ ။

၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာတဲ႔ေလ
ေတြးလိုုက္မိေသးရဲ႕
သိပ္ခ်စ္တဲ့ ဒီဇင္ဘာမွာေပပဲလိုု႔
မျဖစ္နိုုင္ဘူး...
အင္း... ျဖစ္ခဲ႔သည္ရွိေသာ္
တိုု႔ဘာမ်ားတတ္နိုုင္မွာတုုန္းကြယ္
တခုုပဲ...
အဲ့ဒီတေန႔ မေရာက္ခင္အထိ
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္သာ အသက္ရွင္ေနထိုုင္အံ့။ ။


ရဲ၀င့္သူ

Image by lhege.vox.com

Thursday, October 15, 2009

ခပ္ဆတ္ဆတ္ အေတြး




“ခပ္ဆတ္ဆတ္ အေတြး”


၀ရံတာမွာ ရပ္ေနတဲ႔ငါ
ဟိုုးေရွ႕ ေတာင္တန္းၾကီးေပၚက
ကြက္ၾကားမိုုးကိုု လွမ္းၾကည့္ေနမိတယ္။

အမွိဳက္ပံုုထဲက ၀မ္းစာကိုု
ထုုခြဲရွာေနၾကတဲ႔ လူတစုု
ဘယ္ကြက္ၾကားမိုုး၊ ထစ္ခ်ံဳးမိုုး
ဘာမိုုးကိုုမွ စိတ္မ၀င္စားအား
ထုုခြဲေနသမ ွ်ကိုုသာ ဘတ္ေငြနဲ႔
တက္ညီ လက္ညီတြက္ေနၾကေလတယ္။

လြင့္ပါးသြားတဲ႔ တိမ္ေတြရဲ႕ ေအာက္
လႈပ္ရွားေနတ႔ဲဘ၀ေတြက
အလုုပ္မ်ားေနၾကေတာ့လည္းေလ
တခါတခါ
ကိုုယ့္ရင္ခုုန္သံ
ကိုုယ္ျပန္နားေထာင္ဖိုု႔ကိုုေတာင္
အခ်ိန္မေပးနိုုင္ၾကေတာ့ဘူးေလ။

တခါက ျပားခဲ႔တဲ႔ ကမၻာၾကီး
ခက္ခက္ခဲခဲ လံုုးခဲ႔
ခုုလည္းတခါ
ခက္ခက္ခဲခဲ ျပန္ျပားသြားခဲ႔ေလျပီ။

ကမၻာ့ဖက္ရွင္ဟာ
လွည္းဘီးလိုု တပတ္ျပန္လည္လိုု႔
ကမၻာရြာထဲမွာ ငါတိုု႔ဟာ
တူညီ၀တ္စံုုနဲ႔ ရာစုုသစ္ လူရိုုင္းေတြလိုုေပါ့။

နဴကလီးယားေတးသံ တညံညံနဲ႔
တိုု႔ကမၻာမွာ
ခ်ိဳးျဖဴငွက္ဟာ ပီကာဆိုုနဲ႔အတူ
ကြယ္လြန္သြားခဲ႔တာလိုု႔
ကေလးေတြကိုု ျပန္ေျပာျပလိုုက္ေတာ့မယ္။

ရဲ၀င့္သူ

Image by fineartamerica.com

Tuesday, October 6, 2009

မထူးေလ်ာ့




“မထူးေလ်ာ့”


တေန႔
ျပီးေတာ့ ေနာက္တေန႔
ထပ္ေနတဲ့ သတင္းေတြက
ေခါင္းထဲမွာ ထူလျဗစ္ျဖစ္ေနတယ္။

ဟသာၤတေသာင္းလံုုး တိုုး၀င္သြားၾက
ဒီအေမွာင္ထုုၾကီးထဲက ရုုန္းထြက္မရၾကေတာ့လိုု႔
(ေၾသာ္)
ရင္နာေနလဲ မထူးေတာ့ဘူးလိုု႔
သက္ျပင္းအခါခါ ခ်လိုုက္ရတဲ႔
ငါ့ရင္ဘတ္မွာ
ရင္နာစရာေနရာ မက်န္ေတာ့ဘူးေလကြယ္။

ငါတိုု႔ေသြးေၾကာထဲ
စီး၀င္လွည့္ပတ္ေနတဲ့ အဆိပ္စိမ္းေတြအတြက္
ေဆးမရွိေတာ့ေၾကာင္း
ေၾကျငာခ်က္ မထုုတ္ၾကေသးေပမယ့္
ႏွလံုုးသားတျခမ္းဟာ
ပုုပ္လုုနီးနီး ေဆြးျမည့္ေနေလျပီ။

ဇာတ္သိမ္းမလွမယ့္
ေနာက္ဆံုုးစာမ်က္ႏွာမွာ
အနဲဆံုုး အႏွစ္သာရေလးတခုု ရွာေတြ႔ဖိုု႔
တိုုး၀င္ေနတုုန္းငါ
တခါတခါေတာ့လည္း
သက္ျပင္းေပါ့ေပါ့ေလးသာခ်
ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမၾကီးၾကားမွာလြင့္ပါး
ကူးကလန္ခတ္ ေနလိုုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။


ရဲ၀င့္သူ
Image by
www.flickr.com/photos/marketseq/2202212883/

Sunday, September 20, 2009

ေရေပၚက အေတြး





“ေရေပၚက အေတြး”

သာေနတဲ႔ လမင္းကို
တငံုခ်င္း ဇိမ္ခံေသာက္ဖို႕
တို႔ေတြ အခ်ိန္ေကာင္းတခုေတာ့
အမွန္တကယ္ လိုေပတာေပါ့...

ရွင္သန္ ေနထိုင္ရင္း
ေနထိုင္ ရွင္သန္လိုက္ရတဲ႔ ေန႔ညမ်ား
မာေအးခဲေနတဲ႔ စျပစ္သီးတလံုးလို
ေပါ့ပ်က္ပ်က္ေတာ့ မဟုတ္ေလဘူးကြယ္...

အရာအားလံုးကို က်ေနာ္ ခ်စ္ခ်င္၏
အရာအားလံုးကို က်ေနာ္ ရိုးသားစြာ
ခ်စ္ခ်င္ပါ၏... သ႔ိုေသာ္...
အရာအားလံုးက က်ေနာ့္ကို
က်ေနာ့္ကိုေရာ...


ရဲ၀င့္သူ

Image by http://media.photobucket.com

Saturday, September 19, 2009

ရီရယ္လ္လစ္ဆမ္ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္




“ရီရယ္လ္လစ္ဆမ္ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္”


ေလွတစင္းလိုု
ကိုုယ့္ပဲ့ ကိုုယ္ကိုုင္လိုု႔
ျမစ္ရိုုးအတိုုင္း စုုန္ဆင္းမလား
ဆန္တက္မွာလား။

ေကာင္းကင္၊ ဒီေရ နဲ႔
ျမစ္ကမ္းအလွ အပေတြက
ခံစားသူ႔ စိတ္အလိုုက်
လွေနမယ္ ပေနမယ္
လြမ္းဖြယ္အတိ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္
ေဇာတခုုခုေၾကာင့္
မသိလိုုက္ဖာသာလည္း
ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုုင္တယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ
ဒီေရ၊ ဒီေလ နဲ႔ ဒီေလွဟာ
ဟာမိုုနီျဖစ္ေနေလမွ
ကဗ်ာတပုုဒ္ ေတးသံတခ်ိဳ႕က
ခံစားသူ႔နားထဲ ေလတိုုးသံနဲ႔အတူ
ေအးေအးညင္သာ တိုုး၀င္လာနိုုင္တာမ်ိဳးေလ။

ဆိပ္ကမ္းက ေ၀းေနေသးလား
အနီးအေ၀း ျပသနာကိုု
အေျဖရွာေနသူတို႔
ေလွေပၚမွာ ငုုတ္တုုပ္ေမ႔သြားခဲ႔ၾကရ
စုုန္ဆင္းသူတိုု႔အတြက္
ဖြင့္ထားတဲ႔ ပင္လယ္တံခါး
ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ
ျမင္နိုုင္တဲ႔အ၀းမွာ သိုု႔တည္းမဟုုတ္
မျမင္နိုုင္တဲ႔ အေ၀းမွာ
ေသခ်ာတာက
ပင္လယ္ဟာတကယ္ ေစာင့္ေနတယ္။

ဆန္တက္ေနသူတိုု႔
ေခၽြးသံရႊဲရႊဲ ေတးသံရဲရဲ
ျဖတ္သန္းသြားရာ ကမ္းပါးတေလ ွ်ာက္
ကဗ်ာရြတ္တယ္၊ ေတးဆိုုတယ္
ေလညွင္းက ေခၽြးသိပ္လိုု႕
အနီးအေ၀း ျပႆနာက
ေသြးပ်က္ေအာင္ မေျခာက္လွန္႔နိုုင္ဘူး။

ေဟာၾကည့္စမ္း
ေလွေလးေတြ ျမစ္ရိုုးတေလ ွ်ာက္ပ်ံ႕ လိုု႕...
ပဲ႔ကိုုင္သူေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြသာ
အဓိပါယ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲေနၾကေလတယ္။


ရဲ၀င့္သူ

*ရီရယ္လ္လစ္ဆမ္= Realism

 
..................................***EOT***.................